Home - Beijing - De verboden stad in Beijing
De verboden stad in Beijing 2017-04-21T21:00:38+00:00

verboden stad beijing

Volgens Chinezen is de Verboden Stad de meest indrukwekkende attractie van Beijing. Het enorme paleis met goudkleurige daken van waaruit de keizers eeuwenlang het rijk regeerden is met duizend gebouwen en bijna tienduizend kamers de moeite van het bekijken dan ook meer dan waard. Gelegen midden in Beijing, omgeven door hoge muren en reusachtige toegangspoorten, vormde het eeuwenlang een stad binnen de stad waar het tot de val van de keizers voor de gewone Chinees verboden toegang was. Tegenwoordig kan iedereen echter naar zo binnen stappen om de bijna ontelbare gebouwen, paviljoenen en kunstgalerijen met meer dan een miljoen bewaard gebleven werken te bezichtigen.

Openingstijden verboden stad

De Verboden Stad is geopend van 8:30 tot 16:30 in het laagseizoen (1 november – 31 maart) en van 8:30 to 17:00 in het hoogseizoen (1 april – 31 oktober). De toegangspoorten zijn tot 50 minuten voor sluitingstijd geopend.

Toegangsprijzen

Toegang tot de Verboden Stad kost 50 yuan in het laagseizoen (1 november – 31 maart) en 60 yuan in het hoofdseizoen (1 april – 31 oktober). Binnen de Verboden Stad zijn nog twee attracties, de Klokken-tentoonstelling en de Keizerlijke Schatten, waarvoor elk een apart ticket van 10 yuan nodig is. Deze kunnen bij de ingangen van de betreffende attracties zelf gekocht worden.

Naam in het Chinees: 故宫 Naam in het Engels: Forbidden City

De Verboden Stad is eenvoudig te bereiken. Het ligt midden in de stad vlakbij het Plein van de Hemelse Vrede. Elke taxichauffeur zal het kennen, maar houd er wel rekening mee dat er geen taxi’s voor de ingang mogen stoppen en je dus een stukje zult moeten lopen. De Verboden Stad is uiteraard ook per metro te bereiken. Neem lijn 1 naar station Tiananmen East en dan uitgang A, of naar station Tiananmen West op dezelfde lijn en dan uitgang B. Je zult de Poort van de Hemelse Vrede met het grote portret van Mao Zedong gemakkelijk herkennen. Deze poort ga je door en de daaropvolgende ook. Je zult daarna op een langgerekt plein uitkomen met aan het eind een nog grotere poort. Dit is de ingang van de Verboden Stad.

Er is ook een achteringang, maar deze is iets moeilijker te bereiken. Mocht je de Verboden Stad aan de achterkant verlaten, bedenk dan dat hier geen metrostation is en dat je dus per taxi, per bus of per voet je weg terug zult moeten vinden. Wil je terug naar het Plein van de Hemelse Vrede, waar ook de hoofdingang is en waar je weer de metro kunt nemen, dan gaat er vanaf de achteringang een speciale bus, lijn 1 (专1线), die voortdurend rondjes rond de Verboden Stad rijdt. Mocht je naar Wangfujing willen, de drukke winkelstraat waaraan ook veel hotels gelegen zijn, dan kun je een andere speciale bus nemen, lijn 2 (专2路).

Hieronder een plattegrond van de Verboden Stad. De meeste mensen zullen aan de onderkant van deze plattegrond, vlakbij het Plein van de Hemelse Vrede, het keizerlijk paleis binnenkomen. Alle attracties die in dit artikel beschreven zijn op de plattegrond aangegeven.

Plattegrond van de Verboden Stad

verbodenstad plattegrond

Afbeelding valt onder de GNU Free Documentation Licentie

A Meridiaan-poort
B Hal van de Militaire Moed
C Cultuurhal
D Poort van de Opperste Vrede
E Hal van de Opperste Vrede
F Hal van de Centrale Vrede
G Hal van de Behoudende Vrede
H Poort van de Hemelse Puurheid
I Paleis van de Hemelse Puurheid
J Hal van Eenheid en Vrede
K Paleis van de Wereldse Vreedzaamheid
L Hal van het Ontwikkelen van de Geest
M Klokkententoonstelling
N Paleis van het Rustige Lange Leven
O Keizerlijke Tuin
P Poort van de Goddelijke Krijgshaft

Bezienswaardigheden

De Verboden Stad is een enorm paleis met erg veel bezienswaardigheden, waar je zelfs enkele dagen kunt doorbrengen om alles te zien.  Het gaat ons te ver om alle 980 gebouwen te beschrijven. In plaats daarvan zullen we de meest interessante op een rij zetten. Op de kaart hierboven hebben we alle beschreven attracties aangegeven.

vanwege een technisch probleem worden de afbeeldingen bij de bezienswaardigheden momenteel niet getoond. Onze excuses voor het ongemak

Hoewel voor de meeste toeristen een bezoek aan de Verboden Stad begint bij de Poort van de Hemelse Vrede, met het portret van Mao, is dit niet zoals velen denken de ingang van de het paleis. Deze poort was namelijk onderdeel van de stadsmuur van de Keizerlijke Stad die weer rond de Verboden Stad lag. Ook de bijna identieke Oprechte Poort die meteen achter de Poort van de Hemelse Vrede staat is geen onderdeel van de Verboden Stad

Meridiaan-poort

Chinees: 午门   Engels: Meridian Gate

De Meridiaan-poort is daarentegen wel de ingang van de Verboden Stad. Zoals de naam doet vermoeden is de Meridiaan-poort met 37 meter de hoogste en meest imposante van alle poorten. Vanaf deze poort inspecteerde de Chinese keizer zijn troepen voordat ze op oorlogspad gingen en bekeek hij de krijgsgevangenen nadat ze teruggekeerd waren. Ook werd de poort gebruikt om keizerlijke edicten vanaf uit te spreken. Verder stonden in de paviljoenen bovenop de uitstekende delen van de poort klokken en trommels om aan te kondigen dat de keizer de Verboden Stad zou verlaten.

In het midden van de poort zijn drie ingangen te vinden. De middelste was bijna exclusief voor de keizer zelf. De keizerin mocht de poort slechts éénmaal in haar leven gebruiken, namelijk op haar trouwdag. Ook de drie beste studenten van de driejaarlijkse Chinese staatsexamens mochten de poort gebruiken nadat de keizer hen ontvangen had. De kleinere poort aan de linkerkant was voor de keizerlijke familie en de poort rechts voor de ministers. De twee poorten aan de uiteinden van de Meridiaan-poort waren bestemd voor lagere ambtenaren. Het gewone volk mocht de Verboden Stad helemaal niet betreden, vandaar dus ook dat het paleis de Verboden Stad wordt genoemd. Een park binnen de Verboden Stad grenzend aan het plein achter de Meridiaan-poort Een park binnen de Verboden Stad grenzend aan het plein achter de Meridiaan-poort Na de Meridiaan-poort kom je op een groot plein met vijf prachtig versierde bruggen over een kleine beek, oftewel de Gouden Waterstroom, die van het noordwesten naar het zuidoosten door de Verboden Stad stroomt. De middelste brug was weer uitsluitend voor de keizer zelf, de andere voor familie, ministers en lagere ambtenaren. Je kunt op dit plein meerdere kanten op. Aan de linker- en rechterkant heb je twee poorten tegenover elkaar staan met daarachter elk een bezienswaardigheid, de de Hal van de Militaire Moed en de Cultuurhal.

Hal van de Militaire Moed

Chinees: 武英殿 / Wǔyīngdiàn   Engels: Hall of Military Valor

Op het plein na de Meridiaan-poort heb je links de Poort van de Welvarende Vrede (熙和门 / Xīhémen). Volg hierna de weg en de bordjes naar de Painting Gallery tot je bent aangekomen bij de Hal van de Militaire Moed.

Nadat de de bouw van de Verboden Stad aan het begin van de Ming-dynastie (1368-1644) voltooid was, voerden de keizers aanvankelijk in dit gebouw veel van hun werkzaamheden uit. Later verhuisden ze dit naar de Cultuurhal aan de andere kant van het plein en werden in de Hal van de Militaire Moed religieuze plechtigheden uitgevoerd. Nog later, tijdens de Qing-dynastie (1644-1912), werd de hal gebruikt als drukkerij en boekenwinkel. Tegenwoordig biedt de hal onderdak aan schilderijen uit de Ming- en de Qing-dynastieën. Het is alleen geopend als de temperatuur en de luchtvochtigheid de schilderijen niet kunnen aantasten, wat er in de praktijk op neerkomt dat de tentoonstelling elk jaar in september, oktober en begin november geopend is.

Cultuurhal

Chinees: 文化殿 / Wénhuàdiàn   Engels: Hall of Literary Glory

Aan de rechterkant van het plein na de Meridiaan-poort heb je Harmonieuze Poort (协和门 / Xiéhémén) waarachter een gebouwencomplex staat dat vergelijkbaar is met de Hal van de Militaire Moed. Tijdens de Ming-dynastie werd de kroonprins hier bijgeschoold over de Chinese literatuur en tijdens de opvolgende Qing-dynastie veranderde het in een plaats waar de keizers samen met de belangrijkste intellectuelen van het land hun bevindingen over de klassieke Chinese literatuur uitwisselden.

Tegenwoordig biedt de Cultuurhal plaats aan een tentoonstelling van aardewerk die vrij toegankelijk en het hele jaar door geopend is. Achter de Hal van Militaire moed aan de westzijde en achter de Cultuurhal aan de oostzijde zijn nog twee toegangspoorten tot de Verboden Stad vinden. Dit zijn de Westelijke Bloemenpoort (西华门 / Xīhuámén) en de Oostelijke Bloemenpoort (东华门 / Dōnghuámén), maar ze zijn niet voor het publiek geopend. Vanaf hier is het ook mogelijk de hoektorens van de paleismuur te bekijken.

Poort van de Opperste Vrede

Chinees: 太和门 / Tàihémén   Engels: Gate of Supreme Harmony

Terug op het plein achter de Meridiaan-poort met de vijf marmeren bruggen, vind je aan de noordzijde een andere grote poort, namelijk de Poort van de Opperste Vrede. Dit is de hoofdingang van het deel van de Verboden Stad waar ceremonies en het onthalen van belangrijke gasten plaatsvond. Tevens werden de bruiloften van de keizers hier gevierd.

De poort kent drie ingangen, die in het midden wederom voor de keizer zelf, de andere voor de familie en de ministers. Aan weerszijden van de Poort van de Opperste Vrede heb je ook nog twee kleinere poorten voor hen lager in rang. Voor de poort vind je twee bronzen leeuwen, waarvan je er in meerdere in de Verboden Stad zult aantreffen. De leeuw aan de rechterkant heeft altijd zijn poot op een wereldbol, waarmee aangeduid werd dat de keizerlijke macht zich over heel de wereld zou uitstrekken. De leeuwin aan de linkerkant heeft haar poot op een welp, als symbool voor een vruchtbare keizerlijke familie. Na de Poort van de Opperste Vrede kom je aan op het grootste plein binnen de Verboden Stad, met daarop de drie grootste en meest indrukwekkende gebouwen. Van zuid naar noord zijn dit de Hal van de Opperste Vrede, de Hal van de Centrale Vrede en de Hal van de Behoudende Vrede.

Hal van de Opperste Vrede

Chinees: 太和殿 / Tàihédiàn   Engels: Hall of Supreme Harmony

De Hal van de Opperste Vrede is de grootste en rijkst versierde van deze drie hallen met ook de grootste keizerlijke troon. Het was hier, zittend op zijn troon, dat de Chinese keizer belangrijke gasten vanuit het hele en zelfs van buiten het keizerrijk ontving. Ook de inwijding van nieuwe keizers, de keizer zijn verjaardag, het Chinese Nieuwjaar en ceremonies ter ere van de generaals van het Chinese leger werden hier zeer uitbundig gevierd. De Hal van de Opperste Vrede, het hoogste gebouw gebouw van de Verboden Stad, is gebouwd op een hoog marmeren platform en omgeven door bronzen schepen uit alle achttien provincies die China destijds kende.

oor de open ingang staan verder bronzen beelden van een kraanvogel en een schildpad, die zouden bewijzen dat het Chinese keizerrijk voor altijd zou bestaan. Van binnen is de hal rijkelijk versierd met vele draken die tevens symbool stonden voor de keizerlijke macht. Hoewel het niet mogelijk is de hal te betreden, kun je wel vanaf een afstand de gouden drakentroon bekijken. Een andere bezienswaardigheid is het enorme marmeren bas-reliëf bij de trappen naar de Hal van de Opperste Vrede. Dit ligt in het verlengde van de Keizerlijke Weg, het marmeren pad dat door het midden van de Verboden Stad loopt en zelfs nog door een deel door Beijing, en dat enkel door de keizer zelf betreden mocht worden. Op het uitgehouwen reliëf voor de Hal van de Opperste Vrede en op een soortgelijk beeldhouwwerk aan de achterkant van Hal van de Behoudende Vrede zijn wederom weer draken afgebeeld. Erg beroemd is het verhaal hoe deze beeldhouwwerken ver buiten Beijing geprepareerd werden en in de winter over een speciaal aangelegde weg van ijs naar de Verboden Stad werden geschoven. In totaal kwamen er voor slechts deze twee reliëfs 15,000 werklieden aan te pas.

Hal van de Centrale Vrede

Chinees: 中和殿 / Zhōnghédiàn   Engels: Hall of Central Harmony

Van de drie grote keizerlijke hallen is de hal in het midden, de Hal van de Centrale Vrede, het kleinst. Het is een vrij lege hal met in het midden enkel een grote troon. De hal was bedoeld voor de keizer om zich te kunnen voor te bereiden voor grote ceremonies in de Hal van de Opperste Vrede. Ook als hij tijdens de ceremonies moe was of geen zin meer had trok hij zich in deze hal terug. Daarnaast bereidde de keizer zich hier voor als hij de Verboden Stad verliet om een bezoek te brengen aan de buiten de stad liggende tempels.

Hal van de Behoudende Vrede

Chinees: 保和殿 / Bǎohédiàn   Engels: Hall of Preserving Harmony

De meest noordelijke hal op nog steeds hetzelfde marmeren platform in het midden van het plein is de Hal van de Behoudende Vrede. Deze hal lijkt op de Hal van de Opperste Vrede, maar is iets kleiner. Net als in de andere twee hallen staat ook hier een troon. Het werd gebruikt om voor de grote ceremonies te oefenen en ook kon de keizer zich hier omkleden. Het was dus eigenlijk de keizerlijke kleedkamer. Tijdens de latere Qing-dynastie (1644-1912) werd deze hal ook gebruikt voor banketten, bijvoorbeeld tijdens het Chinese Nieuwjaar, en moesten de beste studenten hier hun Chinese staatsexamen afleggen.

Vanaf het platform waarop deze drie hallen zich bevinden zijn de daken van veel andere gebouwen in de Verboden Stad goed te zien. Het zal je dan opvallen dat vrijwel alle daken goudgeel van kleur zijn, de kleur van de keizer. Achter de muur ten oosten van het platvorm daarentegen, zul je de Zuidelijke Drie Gebouwen (南三所 / Nánsānsuǒ) zien waarvan de daken groen van kleur zijn. Dit complex, dat verder niet toegankelijk is voor het publiek, was de woonplaats van de kroonprins. Samen met de drie hierboven beschreven grote hallen, de Hal van de Militaire Moed en de Cultuurhal, maakte het deel uit van wat binnen de Verboden Stad het buitenhof genoemd werd. Dit was waar de interactie tussen de keizer en de buitenwereld plaatsvond. Het noordelijke en meer volgebouwde deel van de Verboden Stad daarentegen, het binnenhof, was waar de keizer zich meestal bevond.

Poort van de Hemelse Puurheid

Chinees: 乾清门 / Qiánqīngmen   Engels: Gate of Heavenly Purity

Aangezien de Verboden Stad vol staat met poorten, is het niet verwonderlijk dat aan het begin van het binnenhof opnieuw een poort staat, in dit geval de Poort van de Hemelse Puurheid. De poort zelf is op zich als alle andere, opnieuw met drie ingangen voor de keizer, voor de familie van de keizer en voor de ministers, maar een aantal kleine details onderscheidt deze poort wel van de andere. In tegenstelling tot de overige bronzen leeuwen in het paleis, hebben de twee die de Poort van de Hemelse Puurheid bewaken de oren naar beneden hangen. Dit was om de honderden vrouwen die de keizer tot zijn beschikking had eraan te herinneren dat ze zich, zelfs in het binnenste deel van het paleis, niet met staatszaken dienden te bemoeien.

Verder zijn de enorme watervaten die je hier aantreft in tegenstelling tot de meeste andere verguld. Het doel van deze meer dan driehonderd door de Verboden Stad verspreid staande vaten was overigens water voorhanden te hebben in het geval van brand. Ga je deze poort door, dan kom je aan bij het binnenste deel van het keizerlijk paleis. Je kunt er ook voor kiezen om voor de Poort van de Hemelse Puurheid links- of rechtsaf te slaan en eerst de overige delen van de Verboden Stad te bezichtigen, waar je als belangrijkste attracties de Hal van het Ontwikkelen van de Geest, de Klokkententoonstelling, het Paleis van het Rustige Lange Leven en de Keizerlijke Tuin zult aantreffen. De meeste andere gebouwen in dit deel van de Verboden Stad zijn kleine hofjes waar de keizer zijn familie en concubines woonden. Vandaag de dag worden veel van deze hofjes gebruikt als tentoonstellingen van de meer dan een miljoen bewaard gebleven kunstwerken. Maar we gaan eerst verder achter de Poort van de Hemelse Puurheid. Net zoals je op het grootste plein van het buitenhof van de Verboden Stad drie grote hallen op een marmeren verhoging aantreft, zul je op het grootste plein van het binnenhof ook drie gebouwen op een marmeren verhoging aantreffen die ook nog eens erg op die in het buitenhof lijken. Dit zijn het Paleis van de Hemelse Puurheid, de Hal van Eenheid en Vrede, en het Paleis van de Wereldse Vreedzaamheid.

Paleis van de Hemelse Puurheid

Chinees: 乾清宫 / Qiánqīnggōng   Engels: Palace of Heavenly Purity

Vanaf de Poort van de Hemelse Puurheid kun je over een verhoogde marmeren weg het Paleis van de Hemelse Puurheid bereiken. Dit gebouw lijkt op een kleinere versie van de Hal van de Opperste Vrede in het buitenhof en tijdens de Ming-dynastie (1368-1644) en het begin van de Qing-dynastie (1644-1912) was dit de feitelijke woonplaats van de keizer. Hij had hier meerdere slaapkamers met in totaal 27 bedden tot zijn beschikking, waarvan hij elke nacht een willekeurige koos om in te slapen

Ook was het hier dat de keizer met zijn ministers sprak, documenten las, stempelde en ondertekende. Keizer Yongzheng verhuisde aan het begin van de achttiende eeuw zijn slaapplaats naar elders in de Verboden Stad, waarna dit paleis de functie van vergaderzaal voor de Grote Raad van de keizer kreeg. De keizer had ook in dit gebouw weer een troon. Een interessant detail is het plakkaat boven de troon met daarop de tekst 正大光明 (zhèngdà guāngmíng), wat Rechtvaardigheid en eer betekent. Achter dit plakkaat was een klein kistje verscholen met daarin een brief waarin de keizer benoemde wie van zijn zoons hem moest opvolgen. Als deze naam overeenkwam met de naam op een brief die de keizer altijd bij zich droeg, dan werd die zoon de volgende keizer van China.

Hal van Eenheid en Vrede

Chinees: 交泰殿 / Jiāotàidiàn   Engels: Hall of Union

De Hal van Eenheid en Vrede is een kleinere versie van de Hal van de Centrale Vrede in het buitenhof. Deze hal had een aantal functies. Tijdens het Chinese keizerrijk werden er net zoals in het hedendaagse China namelijk heel wat documenten afgestempeld en de belangrijkste 25 stempels van de keizer werden hier bewaard. Verder werd in deze hal door middel van een bijna zes meter hoge mechanische klok en enkele waterklokken de tijd voor binnen de Verboden Stad bijgehouden. Daarnaast was deze hal ook de locatie waar de keizerin haar verjaardag mocht vieren.

Paleis van de Wereldse Vreedzaamheid

Chinees: 坤宁宫 / Kūnnínggōng   Engels: Palace of Earthly Tranquility

Het Paleis van de Wereldse Vreedzaamheid tenslotte is een kleinere versie van de Hal van de Behoudende Vrede. Tijdens de Ming-dynastie (1368-1644) was dit de woonplaats van de keizerin, waar de keizer haar kon bezoeken. Nadat de keizer aan het begin van de achttiende eeuw verhuisde naar andere hallen binnen de Verboden Stad verhuisde de keizerin mee en met uitzondering van enkele kamers voor hun huwelijksnacht, kreeg dit kleine paleis een religieuze functie.

Hal van het Ontwikkelen van de Geest

Chinees: 养心殿 / Yǎng​xīndiàn

Links van de Poort van de Hemelse Puurheid, dus voordat je het plein met de drie bovenstaande hallen betreedt, heb je nog een groot complex van gebouwen dat samen de Hal van het Ontwikkelen van de Geest heet. In het Chinees heeft het een iets minder volmondige naam. Vanaf het begin van de achttiende eeuw was dit de feitelijke woonplaats van de keizer. Dit was omdat keizer Yongzhen nadat hij de troon had ingenomen niet in hetzelfde gebouw wilde wonen vanuit waar keizer Kangxi, zijn vader, China zestig jaar lang geregeerd had. Het was ook in deze hal dat in 1912, nadat het Chinese keizerrijk gevallen was, de verklaring dat de keizerlijke familie afstand van de troon deed getekend werd.

Klokkententoonstelling

Chinees: 钟表馆 / Zhōngbiǎoguǎn   Engels: Clock and Watch Gallery

Aan de rechterkant van de Poort van de Hemelse Puurheid zul je veel hallen met tentoonstellingen van aardewerk, schilderijen, beeldhouwwerken, sieraden en vele andere kunstwerken vinden. Het voert te ver om ze allemaal hier te beschrijven, maar wellicht één van de meest interessante is een tentoonstelling met honderden klokken en horloges. Veel klokken zijn van Chinese makelij, maar ook veel exemplaren kwamen door de eeuwen heen als geschenken van Europese landen terecht bij de Chinese keizer. Sommige klokken zijn heuse technische meesterwerken. De tentoonstelling is te vinden in wat eerder de Hal ter Verering van de Voorvaderen was (奉先殿 / Fèngxiāndiàn). De ingang hiervan is aan de noordzijde van het redelijk grote plein waar je op terecht komt als je voor de Poort van de Hemelse Puurheid rechtsaf gaat. Het is tevens één van de twee attracties binnen de Verboden Stad waarvoor je een aparte toegangsprijs van 10 yuan moet betalen.

Paleis van het Rustige Lange Leven

Chinees: 宁寿宫 / Níngshòugōng   Engels: Palace of Tranquil Longevity

Meteen ten oosten van de hal waar de klokken en horloges van de keizer te bezichtigen zijn heb je een ander bezienswaardig gebouwencomplex, namelijk het Paleis van het Rustige Lange Leven. Het werd in de achttiende eeuw aangelegd door keizer Qianlong en is een kleinere versie van de Verboden Stad. Het heeft een eigen stadsmuur, poorten, een buitenhof met grote hallen en een binnenhof met kleinere woonruimtes, tempels en tuinen. Tegenover de hoofdingang aan de zuidzijde, waar je uitkomt als je het plein ten zuiden van de klokkententoonstelling oversteekt, vind je het Scherm van Negen Draken (九龙壁 / Jiǔlóngbì). Dit is een bijna 30 meter lange muur die bestaat uit 270 geglazuurde tegels die samen negen draken afbeelden. De draak was in het oude China het symbool van de keizer.

Eenmaal binnenin het Paleis van het Rustige Lange Leven zul je eerst enkele hallen met vooral veel schilderijen aantreffen. Ook is er een groot theater waar vooral tijdens de tweede helft van de negentiende eeuw toen regentes Cixi aan de macht was veel voorstellingen werden gegeven. Daarnaast is er een kleine tuin met wat tempels. Achter dit deel van het kleine paleis bevinden zich vervolgens drie hallen met de Keizerlijke Schatten. Dit zijn voornamelijk gebruiksvoorwerpen gemaakt van goud, zilver of andere edelmetalen, de keizerlijke kroon, kostbare kleding, beeldhouwwerken en nog veel meer. Dit is de andere attractie binnen de Verboden Stad waarvoor je een aparte toegangsprijs van 10 yuan moet betalen.

Keizerlijke Tuin

Chinees: 御花园 / Yùhuāyuán   Engels: Imperial Garden

Vlakbij de noordelijke uitgang van de Verboden Stad lig de laatste grote attractie, de Keizerlijke Tuin. Hoewel erg klein vergeleken met bijvoorbeeld de tuinen van de Tempel van de Hemel of het Zomerpaleis, hebben de tuiniers van de Verboden Stad hun best gedaan zoveel mogelijk variatie op een erg klein oppervlak te bewerkstelligen. Het resultaat is de moeite van het bekijken meer dan waard. In totaal zijn er bijna twintig kleine paviljoenen, eeuwenoude bomen en elke hoek van de tuin staat voor één van de vier seizoenen. Mocht je ergens een vrije zitplaats kunnen vinden, dan is het een goede locatie om even uit te rusten van al dat lopen door de Verboden Stad.

Poort van de Goddelijke Krijgshaft

Chinees: 神武门 / Shénwǔmén   Engels: Gate of Divine Might

Hoewel minder imposant dan de vele poorten in het zuidelijk deel van de Verboden Stad, is de Poort van de Goddelijke Krijgshaft nog altijd een interessante poort om te zien. Tijdens de Ming-dynastie (1368-1644) heette deze uitgang nog de Poort van de Zwarte Schildpad, maar aangezien dit in het Chinees bijna net zo uitgesproken wordt als de geboortenaam van keizer Kangxi werd de naam van in de zeventiende eeuw gewijzigd. Het vormt de noordelijke uitgang van het keizerlijke paleis, waarna je of een speciale bus terug kunt nemen naar de hoofdingang, of verder kunt de overige attracties in de buurt te bekijken, zoals Jingshan-park, Beihai-park, of zelfs nog verder naar de hutongs, Houhai, en de Trommel- en Beltorens.

Reisartikelen.nl

Geschiedenis van de verboden stad

De geschiedenis van de Verboden Stad gaat meer dan 600 jaar terug naar het begin van de Ming-dynastie (1368-1644). Een nog jonge keizer Yongle genaamd, besloot nadat hij in 1402 de macht had gegrepen dat de hoofdstad van het Chinese keizerrijk verplaatst moest worden van Nanjing in het zuiden naar Beijing in het noorden.

In het Chinees betekenen de namen van de twee steden respectievelijk ook Zuidelijke Hoofdstad en Noordelijke Hoofdstad. Daarvoor had Beijing ook al dienst gedaan als hoofdstad van tegelijkertijd de Chinese Yuan-dynastie (1271-1368) en het Mongoolse rijk, maar wat er nog van de stad over was vond keizer Yongle niet een Chinese hoofdstad waardig en dus gaf hij opdracht voor een enorme stadsmuren, nieuwe Trommel- en Beltorens, een grote tempel en natuurlijk ook enorm keizerlijk paleis, namelijk de Verboden Stad.

verboden stad geschiedenis

Het bouwen van de Verboden Stad was een enorme opgave wat in totaal 14 jaar duurde om te voltooien. Het hout voor de pilaren van de bijna duizend gebouwen kwam helemaal uit de tropische oerwouden in het verre zuiden van China. De meeste tegels, stenen en marmer werden in een steengroeve zeventig kilometer ten zuiden van Beijing geprepareerd om vervolgens in de winter over het ijs en in de zomer over boomstammen naar het centrum van de hoofdstad geduwd te worden. De tegels binnenin de belangrijkste hallen werden maandenlang in speciale ovens in Suzhou in het zuiden van China gebakken voor hun gladde textuur en goudgele kleur. Al met al was het een enorm karwei en in de geschiedenisboeken is dan ook te lezen dat er in totaal meer dan een miljoen werklieden en meer dan honderdduizend ambachtslieden aan te pas zijn gekomen.

Net zoals bij veel andere historische bouwwerken in Beijing speelde symboliek bij de Verboden Stad een belangrijke rol. Zo is de eigenlijke naam van de Verboden Stad namelijk de Paarse Verboden Stad (紫禁城 / Zǐjinchéng). Dit verwijst naar de kleur van de Poolster, wat het centrum was de woonplaats van de keizer van de goden die regeerde van al het hemelse. De Chinese keizer, de vertegenwoordiger van de hemelse keizer op aarde, woonde op zijn beurt in een paarse stad van waaruit hij regeerde over al het wereldse. Het is ook daarom dat de muren van de Verboden Stad paars geschilderd zijn (hoewel iedereen het tegenwoordig rood zou noemen). Ook komen de vijf elementaire kleuren van de oude Chinese filosofie terug in de Verboden Stad, namelijk in het witte marmer, de zwarte stenen, de gele daken, de rode pilaren en de blauwe hemel (hoewel met de luchtvervuiling van tegenwoordig dit beter bruingrijs te noemen is). Verder staan alle gebouwen langs een denkbeeldige as van noord naar zuid, altijd met de voorkant naar het zuiden gericht en afgekeerd van de agressieve barbaren, woeste geesten en bittere kou die om de zoveel tijd vanuit het noorden een bezoek aan China brachten. Tenslotte integreerde de Verboden Stad ook met de rest van Beijing, met de Keizerlijke Stad die het paleis omcirkelde, het systeem van stadsmuren en tempels en later zelfs de graven van de keizers in het verlengde van de Verboden stad

verboden stad geschiedenis bouw

Nadat het gigantische paleis in 1420 eenmaal gereed was, functioneerde het voor meer dan 500 jaar als hoofdstad van het Chinese keizerrijk en was het de woonplaats van in totaal 24 Chinese keizers. Aanvankelijk was dit onder de Ming-dynastie , maar nadat deze in 1644 door een boerenopstand verdreven werd namen de Mantsjoes die een rijk ten noordoosten van China hadden de macht over en vormden de Qing-dynastie. Hoewel de Mantsjoes vrijwel de gehele bestaande Chinese cultuur en bestuursstructuren overnamen, zijn er toch enkele sporen van deze machtsovername in de Verboden Stad te vinden. Zo zijn bijvoorbeeld op veel borden de namen van gebouwen en poorten binnen het paleis in zowel het Chinees als in het Mantsjoe en ook zijn de namen zelf vaak veranderd in iets met vrede of harmonie erin, duidend op de harmonie tussen de Chinezen en de Mantsjoes. Tijdens de hoogtijdagen van de Qing-dynastie werd de Verboden Stad bewoond door ongeveer tienduizend Chinezen. De bekendste hiervan waren wellicht de eunuchen, de duizenden ambtenaren wiens penis en testikels afgesneden werden omdat de keizer zeker wilde zijn dat zijn nageslacht door hemzelf verwekt zou worden. De concubines vormden een andere bekende groep, want naast de keizerin hield de keizer er in sommige gevallen honderden vrouwen op na voor zijn eigen vermaak. Net zoals elke dynastie ging echter ook de Qing-dynastie ten onder. Dit gebeurde in 1912. Puyi, de laatste keizer van China en toen zes jaar oud, liet zijn moeder de verklaring tekenen dat de keizerlijke familie afstand van de troon deed, maar in de overeenkomst was wel opgenomen dat de keizer met zijn entourage in de Verboden Stad zou blijven wonen. Dit was tot 1924, waarna het paleis veranderde in een museum wat het vandaag de dag nog steeds is. Tijdens de twintigste eeuw zijn echter wel veel van de keizerlijke schatten verloren gegaan. Aanvankelijk door boze eunuchen die deze het paleis uit smokkelden, daarna tijdens de Japanse bezetting en de opvolgende Chinese Burgeroorlog, en tenslotte tijdens het communisme nadat leider Mao Zedong opdracht had gegeven alle oude dingen maar kapot te maken. Het is slechts sinds enkele jaren dat er veel moeite in wordt gestoken om het paleis weer terug te krijgen in de staat zoals het tijdens het keizerrijk was. In 2005 is een restauratieproject van start gegaan dat in 2020 afgerond moet gaan worden.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten