Menu

Een woning huren in Xiamen

Column| Jolanda woont samen met haar man en twee dochters (3,5 en bijna 2) in Xiamen, China. In deze blog schrijft zij over hun leven in China

We hadden een appartement, echter deze voldeed niet geheel aan onze wensen. Qua ligging leek het prima: in het Marco Polo gebied, dit is de wijk waar veel expats wonen, waar westerse winkels zijn en waar allerlei westerse restaurantjes zitten. Echter, zijn ze vanaf afgelopen zomer bezig met het bouwen van een subway. De bestaande voetgangersbrug die pal voor onze straat was, is vervangen door een noodbrug, een stuk verderop. Het oversteken van de straat kost daardoor veel meer tijd, qua verkeer is het redelijk hopeloos geworden en er is dag in dag uit lawaai van bouwwerkzaamheden.

Ook het appartement zelf was niet optimaal, op sommige plekken viel het al van ellende uit elkaar als je er naar keek, dus hebben wij besloten zelf op zoek te gaan naar iets anders. Hoe doe je dat?

Er blijkt zoiets als Funda te bestaan, echter zonder Engels-optie, waardoor het voor mij onmogelijk was op deze site te zoeken. Echter,  met zo’n massa mensen opeengepakt in hoge flats komt de dienstverlening als het ware naar je toe; stomerijen,  drogisterij,  allerhande supermarkten en kledingwinkels bevinden zich overal gewoon op de begane grond van elke flat.  Zo ook makelaarskantoortjes. Je zoekt dus eerst een leuke buurt om te wonen en dan stap je daar een kantoortje binnen. Met de vertaalapp in de hand, geef je je wensen door en zij zoeken iets. Tot dus ver niets aan de hand. Totdat je mag gaan kijken. Her en der zijn wat wensen verloren gegaan ( 4 kamers werden er ineens 3, de ligging van het gebouw werd wat straten opgeschoven, of de ramen voor het balkon die misten, waardoor het een open balkon was op de 26e verdieping..) Heel wat uurtjes zoeken verder, hebben we een appartement gevonden die aan onze wensen voldoet.

Wat ook scheelt is dat huiseigenaren buitenlanders met open armen ontvangen en zelfs bereid zijn er wat op toe te leggen; wij maken tenminste schoon en zorgen goed voor de spullen

Na nog eens heel wat dagen wachten, (gaat iedereen akkoord met de gevraagde/onderhandelde huurprijs en met de wensen die wij nog bij de huiseigenaar hadden neergelegd ?) ging het ineens erg snel. Van de huiseigenaar mochten we er direct al in,  en omdat het vrijdag was, hebben wij besloten het weekend als verhuisweekend te gebruiken. Met twee kinderen erbij kun je dit immers niet in je eentje, dus is een weekend hiervoor ideaal.

Wat ook scheelt is dat huiseigenaren buitenlanders met open armen ontvangen en zelfs bereid zijn er wat op toe te leggen; wij maken tenminste schoon en zorgen goed voor de spullen en dat bleek; zaterdagochtend gestart met schoonmaken, tjonge ondanks dat het er vrij modern en nieuw uitzag zat echt alles onder de plak,  wat dat het smerig.. We hadden voor zaterdagmiddag de chauffeur van onze mini-schoolbus gevraagd ons over te huizen.
Voor ons oude appartement zat echter een slagboom, in dit geval een flink obstakel, want de chauffeur mocht niet doorrijden. Toen hij aangaf dat we anders wel erg ver moesten lopen met alle spullen, mocht hij naar binnen…echter niet meer naar buiten. Moest ik 248 yuan betalen! Omdat ik dit niet accepteerde, maar er met engels niet uit kwam, iemand gebeld die zich wel verstaanbaar kon maken. Bleek die 248 yuan te zijn van een openstaande rekening van de maand mei. Toen wij dus nog in Nederland zaten. In totaal drie kwartier later, mochten we dan toch vertrekken…nadat ik wel even parkeergeld had betaald…we hadden er immers drie kwartier gestaan.

In het appartement aangekomen werd ondertussen de houten bank vervangen door een zeer oude, kapotte, vieze bank. Het zou wel geregeld worden nadat we het contract hadden getekend…want dat bleek dus nog niet te zijn gebeurd. Oeps. Niet zo handig, want ineens kwamen er nog eisen bij zoals dat wij financieel aansprakelijk waren voor schade aan het appartement door natuurgeweld. Hier gingen wij niet mee akkoord, en we waren even bang dat we opnieuw onze spullen moesten pakken…hadden we daarvoor zo hard gewerkt om hier te komen.

Uiteindelijk kregen we maandag aan het eind van de middag het verlossende woord dat deze eis werd ingetrokken en dat we dinsdag het contract zouden ondertekenen. Konden we dus met een gerust hart de laatste kamers schoonmaken, uitpakken en klaar maken om hier een tijd te gaan wonen. En de bank….de maten zijn opgenomen en als het goed is krijgen we eerst een paar foto’s te zien, voordat er iets gekocht gaat worden.

Maar ook hierbij geldt, geduld is een schone zaak en eerst zien dan echt geloven.